Corona & Courgetten

Je kan geen krant openslaan de laatste dagen of je wordt om de oren geslagen met het Coronavirus. Ik denk persoonlijk dat de hysterie ook daar begint: tussen je oren…

Of je leest een ongenuanceerde mening van Maggie De Block, onze minister van volksgezondheid.

Wel, Maggie, ik bereid me al weken voor op een gesprek met jou. Als ik Maggie mag zeggen, mag ik u ook vast tutoyeren. Ik bedoel jou… Ik zit met een slechte timing want we schenken momenteel graag meer aandacht aan een virus met minder overlijdenskansen dan pakweg kanker?

Ik zou graag met jou eens een ‘hartig’ woordje spreken over het ziekenhuiseten. Misschien voorzie ik wel een hartig hapje tijdens ons gesprek om één en ander duidelijk te maken. Nee, ik weet nog iets béters! Ik houd het gezonde hartige hapje voor mezelf en serveer Maggie een stukje gestoomde vis. Toch ook gezond, zou je denken? Niet als het net zo goed voor surrogaat van kip kan dienen en ik het laat verdrinken onder een dikke laag smaakloze witte saus. Want dat, mijn beste Maggie, kreeg ik drie maanden lang voorgeschoteld toen ik dankzij mijn niet virale burn-out in een soort van quarantaine werd geplaatst in één van de Antwerpse ziekenhuizen.

Wanneer je dan de kabeljauw (of is het toch kip???) uit de kleverige saus tracht te vissen, vertel ik je mijn verhaal over de lading citroenen die ik in de laatste twee weken van mijn verblijf massaal begon te persen in de hoop een detox-effect te bewerkstelligen in mijn nog steeds vermoeid lichaam. Als je dacht dat ‘ne keer eens goed eten en wat bijslapen’ de oplossing zou zijn voor een burn-out, dan ben je er al meteen aan voor de moeite. En geef toe, wie-O-wie kwam er ooit al thuis van Hotel Hospitaal met een verzadigd gevoel?

Mochten we ooit eens samen rond de tafel kunnen zitten, liefste Maggie, dan zou ik mijn betoog besluiten met volgende vraag:

“Waaruit denkt u dat een patiënt energie dient te halen al hij/zij bij al zijn/haar energie verliest aan het verteren van het arsenaal gestoomd of gekookt vitaminevrije voedsel?”

En terwijl je me dan vragend aankijkt, neem ik met veel smaak een beet van mijn perfect gegrild courgette-plakje en geef ik je een vette knipoog.

I think I made my point!

%d bloggers liken dit: