Het moment

Exact één jaar geleden begon ik met het schrijven en posten van mijn blogberichten. Toen voelde het nog heel onwennig en nu op een bepaalde manier vertrouwd.

Ik heb dan ook een speciaal cadeautje voor al mijn lezers. Een leuk nieuwtje. Met trots kondig ik aan dat… hoor je het tromgeroffel al? De toeters en bellen en de knallende flessen champagne? … dat ik in het najaar mijn eerste boek uitgeef. Ja je leest het juist. Ik ga van digitaal terug naar analoog. Weldra kan je met je vingers mijn letters voelen op papier en hoef je eens een paar dagen niet te swipen op een door bezwete vingerafdrukken bevuild scherm van je smartphone.

Ruik je de verse inkt al? Zo zalig om via zwarte letters op crèmekleurig papier weg te duiken in een andere wereld. Dat hoop ik je enkele luie zondagnamiddagen te kunnen bieden. Maar niets belet je om mijn boek in één ruk uit te lezen uiteraard.

Ik neem je vandaag op deze speciale dag graag mee naar één van de eerste momenten waarop mijn droom werkelijkheid werd. Naar de eerste afspraak met mijn uitgever in december 2018.

Lier. Het Moment. Met licht trillende knieën neem ik plaats aan een tafeltje voor vier. You, me, my bag and my Publisher. Maar dat wist ik aanvankelijk nog niet.

Een week eerder stuurde ik hem mijn eerste mailtje met de vraag of hij interesse had in het publiceren van mijn verhaal. Diezelfde avond kreeg ik al het verlossende antwoord dat mijn schrijfsels wel binnen zijn fonds pasten. Ik was zeer aangenaam verrast. Ik kon mijn enthousiasme nog maar moeilijk temperen.

Op een vrijdag waarop een nationale staking aangekondigd werd baande ik me toch een weg over de Antwerpse ring richting Lier, samen met mijn vriend. Ik had hem meegevraagd om mij te temperen in mijn enthousiasme. We gingen niet zo maar met de eerste de beste geïnteresseerde uitgeverij in zee gaan.

Onze kennismaking met Raf Willems van Willems Uitgevers (www.willemsuitgevers.com) verliep vlot. Amicaal. Het voelde als een match. Kon dit zo snel al? Want wat kende ik van het uitgeverswereldje?

Mijn lief ontpopte zich ineens als mijn promoteam. Ik wist dat ik hem moest meenemen.

Ik kreeg bijval in mijn verhaal. Van mijn lief. Maar ook van de uitgever. Hij bleek ook niet de eerste de beste. Zijn najaarsbrochure wist me te charmeren. Zijn herkenning in mijn verhaal des te meer.

Weet je wanneer ik heel mijn lichaam ‘JA’ voelde roepen? Toen ik vertelde over mijn zelfmoordpoging en zijn ogen vochtig werden. Toen wist ik dat ik hem vast had en hij mij.  Dat was HET MOMENT. Toen werd de match helemaal bevestigd en restte mij nog enkel de vraag ‘waar moet ik tekenen?’

Zoals ik al zei, ik had mijn lief bij. Om mij te temperen. Om er een nachtje over te slapen. Ik wist dat er een discussie zou volgen waarbij hij me de andere mogelijkheden zou opsommen. Maar wie zou er nog vochtige ogen krijgen bij mijn persoonlijk verhaal?

Eenmaal buiten haakte ik mijn vriend in zijn arm. Voorzichtig liet ik hem een stukje van mijn enthousiasme zien. Hij ging er in mee. Ik liet nog meer zien. Hij deed vrolijk mee. We voelden een match tussen me & my Publisher.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: