Mediterraans dieet voor mijn lever.

Wie mij een beetje kent weet dat ik geen drankprobleem heb. Een glaasje cava voor de gezelligheid, ja dat wel. Maar ik kan alcohol gemakkelijker laten staan dan pakweg chocolade. Aan die zoete stof ben ik vanaf mijn baarmoederbestaan verslaafd. Dankjewel mama!

Los daarvan loop ik al enkele weken opnieuw naar de kine voor een blokkade in mijn schouder. Gans het kineteam duwde hun koude handen al in mijn rechterschouder, rechterhals, rechternek. En het probleem sprong telkens een paar centimeter verder. Ik dacht dat het er dan misschien via mijn rechteroor uit zou hoppen maar vanmorgen zat het gewoon terug gezellig rond mijn rechterschouderblad.

Eerst moest ik op mijn rug gaan liggen, dan gehurkt met mijn armen voorover, dan weer op mijn buik. De kinesist van dienst, eigenlijk de baas, kwam met het verdict op de proppen. Je hebt last van je lever.

Dus zo “los daarvan” stond mijn chocolade dessertje niet. Met een pijnlijke herinnering denk ik terug aan hoeveel met olifantjes bedrukte chocolaatjes ik naar binnen speelde de voorbije weken. Die zorgden nu voor een ontsteking in mijn schouder. Ai. Dus daar moest ik komaf mee maken. Opnieuw Ai! De kinesist legde me alles haarfijn uit en ook hoeveel baat ik zou hebben bij een mediterraans dieet. Of ik dat kende? Ja, natuurlijk. Ik ken zowat elk dieet. Alleen pas ik dat niet toe. Want ik ben een grote snoepkont. Van dat imago moet ik nu terug vanaf zien te geraken. Met behulp van Griekse yoghurt, veel groenten en schaal-en schelpdieren. Ik kocht alvast wat vette vis en Italiaanse kruiden waarmee ik vanavond aan de slag ga. Ik heb geluk. Want er liggen best veel landen rond de Middellandse zee.

Ik ben er nog niet uit of ik het 5/2 principe ga toepassen of hou ik gewoon mijn doel voor ogen: een gezondere lever en geen schouderpijn meer. Terwijl ik dit zeg en niet weet welke keuze ik wil maken haal ik mijn schouders op. Denkbeeldig uiteraard want als ik dit letterlijk moet doen herinnert mijn lever me weer aan de chocolaatjes.

Het wordt een nieuwe uitdaging maar ik ga er voor. Het moeilijkste gaat zijn dat ik om mijn lever zuiver te krijgen nog maar twee keer per dag mag eten en gedurende 16 uur niks meer mag eten. Dus om 17u diner en ten vroegste om 8u ontbijt. Wie vindt zoiets nu uit? Die at zeker geen chocolaatje om 10u bij een kopje koffie, of eentje na de boterham met kaas om 12u en al helemaal niet om 14.45u bij dat tweede kopje koffie. Waarschijnlijk ook niet vlak na de veel te zout smakende avondmaaltijd of gewoon tussendoor uit verveling. Want dat geef ik wel toe, dat ik vaak niet nadenk over wat ik in mijn mond stop en het ook uit gewoonte doe.

Zou dit het laatste stukje van de weg uit burn-out zijn? Dan kan ik dit alleen maar toejuichen. Dit betekent goei nieuws want dan ben ik er bijna vanaf. 😉

%d bloggers liken dit: