My brilliant friend

Wie deze serie op Canvas volgt zal het beamen. Zelden zo’n puur pareltje verfilmde fictie gezien waarvan de serie misschien wel beter was dan het bejubelde boek van Elena Ferrante. Dat de identiteit van dit literaire idool een mysterie blijft maakt de belevenis nog spannender.

Het verhaal beschrijft gedurende vijf decennia het leven van de schoolvriendinnen Raffaella Cerullo en Elena Greco, kortweg Lila en Lenù. Hun leven speelt zich af in het Italiaanse Napels en doordrongen van de terreur, corruptie en misdaad vanaf het prille begin van hun bestaan.

De eerste afleveringen spelen zich grotendeels af in het gebouwencomplex rond een gemeenschappelijke binnenplaats in een Napolitaanse arbeiderswijk waar beide meisjes samen met hun familie een appartementje betrekken. Geweld is er dagelijkse kost. Drama’s worden vooral binnenskamers gehouden. Toch ontkomt niets aan de loerende ogen en oren van de buurtgenoten.

Lila en Lenù zijn twee slimme meisjes met een rivaliserende vriendschap. Lenù mag van haar ouders verder studeren en Lila verslindt boeken tijdens en na haar werkuren in de schoenmakerij van haar vader.

Een ver van mijn bed show anno 2019. Ware het niet dat net de omgang van deze dames met hun veranderende opgroeiende lichamen en het drukken van hun persoonlijke vrouwelijke stempel in een mannenwereld toch heel herkenbaar zijn. Verrassend aan deze serie is dat je als kijker meegenomen wordt door de blik van twee vrouwen op een door mannen beheerste Italiaanse stad die zich wentelt in de armoede na de Tweede Wereldoorlog. De verfilming van het wedervaren van twee jonge vrouwen met een onzekere toekomst en zoveel wijsheid in pacht is treffend.

Als kijker weet ik niet goed voor wie ik de meeste sympathie moet opbrengen. Voor Lenù die door haar gereserveerd karakter en de opgelegde opvoedkundige regels gestalte geeft aan een vrouw die rust uitstraalt maar met een duidelijk doel voor ogen. Slagen in het leven.

Of voor Lila die over een zuiders temperament beschikt en met een natuurlijke vanzelfsprekendheid zich een weg door het leven baant en van nature over een geweldig stel hersenen beschikt. Dat haar speelsheid soms het randje van de arrogantie raakt en ze daarmee anderen in een lastig parket brengt stemt tot nadenken.

We hebben nog twee afleveringen te gaan waarin duidelijkheid zal komen over Lila’s ontsporing die in de eerste aflevering aan bod kwam. Ze heeft zichzelf en haar leven gewist. Klonk het uit de telefoon van haar zoon. Want zelfs een briljante vrouw heeft haar kleine kantjes en onhebbelijkheden. Hoopgevend, dat wel. Ik ben benieuwd naar de afloop hiervan.

%d bloggers liken dit: