Een ontmoeting met Mind-walk

Afgelopen weekend volgde ik samen met manlief een trainerscursus Mind-walk. Het voor ons ongekende Landgraaf was de prachtig groene locatie voor de eerste stappen richting Mind-walk. Het fantastisch mooie weer zorgde voor een heerlijk weekend bos-baden.

Een weekend lang leerde Jacqueline Smeets, de bezielster en grondlegster van Mind-walk (www.mind-walk.nl) ons bewuster worden van onszelf en dit met de onmiskenbare tussenkomst van de natuur. Een digitale detox kreeg je er gratis bij want geen moment dacht ik aan mijn iPhone, Instagram of Facebook.

Vandaag ben ik hier meteen mee aan de slag gegaan. Een stuk natuur dichter bij huis werd de eerste plek om de Mind-walk technieken op uit te testen. Er komt inderdaad wat meer bij kijken dan gewoon een wandelpaadje volgen. Ik zoek op de juiste momenten een open plek of wat water of een bankje.

Tijdens de eerste wandeling staat het “ont-moeten” centraal. Als in “niks moet”, alleen de trainer volgen lijkt me in dit geval wel aangewezen. Maar ook “een eerste kennismaking met Mind-walk en met de wandelgroep”. Vandaar dat ik zo naarstig op zoek was naar bankjes omdat die wel in mijn idee passen om de wandelgroep elkaar beter te laten leren kennen. Mijn gedachten gingen al snel van de hak op te tak… wat wil je met zoveel takken om je heen… en ik zag al heuse speeddates op de rustbankjes…. misschien dat dat wel een ander concept wordt.

Bij het noteren van de bankjes die ik tegenkwam was er één dikke omvergewaaide boomstronk ingepalmd door vijf wandelaars. In een snelle blik zag ik dat die boom dus een veredeld bankje was geworden en noteerde ik de plek in mijn notitieboekje.

Wat volgde was een leuke ont-moeting met die vijf wandelaars. Ik hoorde ééntje zich hardop vragen wat ik aan het doen was. Ik benaderde hun boomstronk en stelde mijzelf kort voor als de nieuwe wandelaar-teller uit de heide. Ze geloofden het meteen. Ik corrigeerde mijn grapje maar het ijs was wel gebroken. Vol passie vertelde ik hen over Mind-walk. Moest ik mijn wandeling al volledig uitgestippeld hebben, dan waren ze me vast en zeker gevolgd. Gedeeltelijk omdat ze zelf hun weg kwijt waren waarschijnlijk. Maar op dat moment vond ik hun beweegreden om deel te nemen aan mijn prille eerste Mind-walk niet doorslaggevend. En zo rees ineens een belangrijke tip naar mijn collega’s. Ga gewoon het bos in, doe alsof je wandelaars telt, en je eerste groep is na een half uur samengesteld. What’s meant to be will be….

One Comment

  1. Heel mooie blog en supergoed dat je meteen al op pad bent gegaan
    Misschien leuk om ook eens te lezen: hetdagboekvanbart.wordpress.com.
    Dit is geen hoogstaand proza, maar ja gewoon “het dagboek van Bart, de merriemagneet”. 😉
    Wie weet tot snel!

    Like

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: