De Quick-Veggie burgers

In mijn lange zoektocht om uit mijn burn-out te geraken, kan ik met veel overtuiging zeggen dat vegetarisch en zelfs veganistisch eten écht mijn ding is geworden. De hernieuwde energie die ik ervaar door zeer lief te zijn voor mijn darmen en hen de juiste voedingsstoffen te geven, is wonderbaarlijk. Het effect van gezonde darmen op de hersenen heb ik inmiddels aan den lijve ondervonden.

Waar ik voorheen een echte emo-eter was en bij de minste tegenslag of regendruppel mijn toevlucht zocht in een stuk melkchocolade of een grabbel uit de chipszak, kan ik daar nu beter aan weerstaan. Dat emo-eten zorgde er wel voor dat mijn aandacht afgeleid werd van de initiële piekergedachte. In die plaats groeide een schuldgevoel in mijn broeierig hoofd en kon ik mij urenlang bezighouden met de vraag waarom ik niet kon weerstaan aan die vervelende impulsieve vreetbuien.

Mijn laatste detox-avontuur is lang blijven nazinderen. Ik hoefde mijzelf niet eens te overtuigen van de positieve effecten van het eten van watermeloen gedurende 48u. Ik voelde dat mijn lichaam komaf wou maken met suiker en zout dat er in die grote hoeveelheden waarin in het naar binnen werkte, niet in thuis hoorde. Dus bleef ik zelfs tijdens onze veertiendaagse vakantie in Knokke vasthouden aan mijn vernieuwd eetpatroon.

Mijn ontbijt bestond uit een bananensmoothie op basis van rijstmelk verrijkt met proteïne, chlorella en spirulina. Ter afwisseling at ik ook wel eens een portie amandelyoghurt vergezeld van fruit zoals blauwe bessen en gele kiwi. Vraag me niet welke voetbalclub ik hiermee sponsor, maar het smaakte geweldig.

Als lunch ontdekte ik Rice ‘n roll (www.ricenroll.be) en at ik groenten en rijst verpakt in een flinterdun deegje.

De soep die mijn schoonmoeder (die mee was op vakantie) ons ‘s avonds voorschotelde lepelde ik gretig uit. Op de soeploze dagen was onze koelkast goed gevuld met een variëteit aan groenten en ontdekten manlief en ik een perfect duo in de keukenhoek te zijn.

Tijdens onze eerste “lange” vakantie met ons nieuw samengesteld gezin werden we door onze drie koters behoorlijk op de proef gesteld. Het leek wel alsof ze alledrie opnieuw hun plekje wilden ontdekken en dat gaf regelmatig de nodige strubbelingen. Maar we stonden er wel, samen op één lijn als ouders en ik met mijn hernieuwde energie in het bijzonder.

Was ik soms wankel? Ja! Werd ik soms van mijn stuk gebracht? Zeer zeker! Maar door vast te houden aan mijn goede gewoontes ben ik wel overeind gebleven.

Onze kids zijn nu twee weken bij de andere ouder. We grapten vooraf dat onze vakantie dan echt zou beginnen. Geen scheidsrechters spelen, geen gulde middenwegen zoeken, gewoon wij twee en een rustig huis.

Gisteren trokken we als een verliefd koppeltje de stad in. Op weg naar huis reed onze auto door de drive-in van de Quick. Geen impulsief idee voor nieuwe vreetbuien maar een weldoordacht idee om de nieuwe veggie burgers te testen. De overbekende Giant in veggie-style? Hij smaakte… en na de laatste hap besloten we nog een keer door de drive-in te rijden om de veggie chicken te testen. Volgens mij exact dezelfde burger met een ander sausje… manlief betwistte dat… maar we hadden geen scheidsrechter nodig om het gevecht te bestrijden. Nee, we reden met een voldaan gevoel en een grote glimlach naar huis en de belofte om de volgende dag weer gewoon voor de yoghurt en de hummus te gaan. Al was het maar om de opkomende piekergedachten te snel af te zijn. Want ik vraag me écht af wat er in die veggie burgers zat?

%d bloggers liken dit: