Dinner on the lake

Dinner on the lake

Wanneer je bij een dineetje op het water denkt aan een romantische tête-à-tête, kom je ietwat bedrogen uit bij dit concept. Romantisch is de setting zeker, maar je deelt je tafel met nog enkele andere gasten.

In totaal is er plaats voor 40 gasten in het drijvend restaurant op een privé meer in de Abdij van Roosenberglaan te Waasmunster. (www.friendsandfools.be) Liefhebbers van gastronomie op een unieke locatie konden vorig jaar hun benen onder tafel schuiven op de kasteelvijver nabij Zottegem. De derde editie ging opnieuw door in het Waasland, net zoals de start van dit unieke concept.

Na vorig jaar reeds geproefd te hebben van deze gastronomische pop-up, was ik ook nu snel te overtuigen om na het aperitief aan wal via een bootje de rest van de avond in het drijvend restaurant te tafelen.

Bij aankomst ontvingen manlief en ik een paspoort van de bemanning waarin ons tafelnummer verscholen zat, samen met de gedetailleerde drankkaart. Het menu zelf stond reeds vast. In een sfeervol kader werden alle gasten ontvangen en reeds voorzien van de nodige bites en apero’s. Enkele grotere gezelschappen hadden deze locatie uitgekozen om een verjaardag te vieren van één van de tafelgenoten.

Wijzelf sloten ons aan bij zes andere gasten aan een houten tafel waarbij er gezongen werd voor de jarige en geapplaudisseerd voor een vierjarig huwelijksjubileum. Voor de acht maanden zwangere dame naast me werd voldoende rekening gehouden met de ingrediëntenkeuze en bereidingswijze. Ik zette mijn detoxskills voor één avond op een lager pitje en liet me de Aziatisch invloeden in de gerechten welgevallen.

De electriciteitsaanvoer begaf het halverwege de avond waardoor de kok zijn kookplaten nog kon gebruiken doch de verlichting in het restaurant het volledig begaf. Met behulp van feeërieke lampjes werd nog meer sfeer getoverd en de setting nog een stuk gezelliger.

Het werd een fijne avond om op terug te blikken: aangenaam gezelschap, warme avondtemperaturen, lekkere gerechtjes en een sfeervol kader. Meer ingrediënten kan je niet wensen om met een voldane glimlach naar huis te keren.

Nieuw dit jaar was de mogelijkheid tot overnachting. Drie witte cocoons keken ons uitnodigend aan vanop de walkant. De bolvormige constructies vormden een originele overnachtingslocatie. In het oorspronkelijke promotiefilmpje werden ze in een boom opgehangen en dat samen met mijn hoogtevrees was een No Go voor mij. Nu ik zag dat ze stevig verankerd stonden in de grond leek het me een aangenaam idee om in de natuur te kunnen slapen, en te ontwaken met een live zonsopgang. Nu heb ik weer een extra excuus om volgend jaar zeker terug te keren en deze unieke ervaring opnieuw te mogen beleven.

%d bloggers liken dit: