Veggie in Zeeland

Na mijn driedaagse start van de watermeloendetox trok ik met mijn lief naar Zeeland om er een paar dagen te genieten van de verkoeling der zeelucht.

Uitvalsbasis werd het “Badhotel” te Renesse. (www.badhotelrenesse.nl) De vriendelijke medewerkster aan de balie overhandigde ons reeds voor het inchecken de kamersleutels zodat we ongeremd van een dagje strand konden genieten zonder ons zorgen te moeten maken over het sluitingsuur van de buitendeuren van het bevallige hotel.

Vooraf had ik enkele strandpaviljoens opgezocht alwaar het menu vegetarisch getint was. Want ik zat midden in mijn detoxkuur en zou buiten veel aandacht voor mijn lief, ook veel aandacht hebben voor mijn voeding.

Als lunch bestelde ik een salade bij “De Haven van Renesse“. (www.dehavenvanrenesse.nl) Een combi van de drie aangeboden salades maar zonder de kip, zonder de geitenkaas en zonder de gamba’s… het resulteerde in een opgetrokken wenkbrauw van de serveerster. Ze bood aan om mij de salade van de dinnerkaart te presenteren. Zolang die maar vol groenten zat, was ik akkoord. De witte kool overheerste in het gerechtje en ging perfect tesamen met de pittige toetsen van de balsamicodressing met sesamzaadjes. Het bijgevoegde brood belandde op manlief zijn bord.

Na een welkome rust op het strand besloten we ons avondmaal te nuttigen in de bijhorende brasserie bij ons hotel. “Brasserie Bries” (www.brasseriebries.nl) heeft een leuke kaart met een aangevuld dagmenu. De vegetarische burger van rode biet trok mijn aandacht. In ruil voor de bijhorende frietjes en het burgerbroodje kreeg ik extra warme groenten. Een waar festijn voor mijn maag en superheerlijk voor mijn smaakpapillen.

Na een deugddoende nachtrust werd het ontbijt toch een hele uitdaging. De klassieke aangeboden ontbijtproducten smaakten de andere hotelgasten doch bleef mijn plantaardige goesting op zijn honger zitten. Ik koos ervoor om zelf een fruitsalade te maken. Tegen de tijd dat ik met een eenvoudig mes mijn appel en peer geschild had, was manlief reeds toe aan zijn derde bord gevuld aan het rijkelijke buffet.

De vriendelijke dame aan de hotelbalie bood ons aan de hotelfietsen een dagje te lenen. Mijn lief fietste een extra rondje rond de kerktoren van Renesse om daarna richting Port Zélande te trappen. Onvoorbereid moesten we onze rit een aantal keer bijsturen maar niettemin werden we op onze tweewieler naar leuke plekjes geleid.

Een strakke zijwind blies ons via het Grevelingenmeer naar onze bestemming.

Tegen de middag hielden we halt bij strandpaviljoen “Zee” (www.strandclubzee.nl) te Ouddorp om een verfrissend watertje te degusteren.

Deze leuke smaakvol ingerichte locatie werd ons rustpunt voor de rest van de namiddag. Opnieuw werden rauwe groentjes het hoofddoel van mijn lunch.

Die middag werd het echter zo heet op het strand dat we heel dicht bij het water met onze handdoek neerploften. Afwisselend werden we Chinese vrijwilliger om flesjes water te gaan halen in het strandpaviljoen. Overigens bevat de strandbar ook een super tof winkeltje “La Boustique” (www.laboustique.nl) waar je je volledig kan uitdossen voor een dagje strand.

Sportief als we zijn zetten we rond 17u onze tocht verder richting Port Zélande. Het idee om in de haven te gaan eten werd van tafel geveegd en de hitte leidde ons tot de eerstvolgende strandtent “Brouw” (www.brouw.nl).

Opnieuw veel verwarring bij de serveuse wat de detox lady nu eigenlijk wou eten. Ik kreeg een bordje venkelsoep en een vegetarische burger op basis van bonen voorgeschoteld. Opnieuw geen broodje en geen frietjes maar extra groeten en witte (!) rijst. Behoudens plantaardig eten wou ik ook het geraffineerde voedsel beperken, dus hield ik me in bij deze minder gezonde variant uit de Chinese keuken.

Ons fietstochtje richting hotel verliep zeer vlot zonder omwegen of extra bochten. Ik kan concluderen dat plantaardig eten op vakantie dus een haalbare kaart is mits je op de goodwill van de chef kan rekenen. Bij “The Jane” te Antwerpen waren ze daar afgelopen weekend blijkbaar iets minder blij mee.

Ons weekend eindigde met een extra verzoek… doch onbetaalbaar en tevens gratis… het enige wat we moesten doen was een beetje geduld hebben en kijken… hoe de mooie avondzon rood kleurde totdat ze verdween in de zee.

%d bloggers liken dit: