SOFIE met een “f”

Mijn dochter van vijf heeft een nieuwe hobby. Ze verzamelt dieren. Geen plastic boerderijbeesten waarmee ze uren in een zelfgemaakt weitje speelt maar echte dieren. En wat voor een!

Vermits mijn konijntje vroeger op mysterieuze wijze verdween, heb ik zelf bewust gekozen geen huisdieren meer te houden. Afscheid nemen van een lievelingetje vind ik moeilijk dus besloot ik me er ook niet aan te hechten. In ons huis loopt geen hond of kat rond om die reden.

Dus mijn jongste dochter heeft een voorkeur voor speciale dieren die geen huisdieren zijn maar ze neemt ze wel mee naar huis.

Vorige week brachten we de zaterdagmiddag door aan zee. Een ruim strand vormde een aantal uren een nieuwe plaats van entertainment voor de meisjes en hun vriendinnetjes. Een zachte zeebries blies enkele kwallen landinwaarts. Bang als ik voor die glibberige beestjes ben hield ik me afzijdig van het water.

Manlief vond de niet gestipte versies niet gevaarlijk dus brachten de jongste dochter en haar vriendinnetje enkele kwallen mee naar ons ligplekje. De beestjes kregen een nieuwe thuis in een plastic doosje en dochterlief viel met de zeegeurende doos op haar schoot in slaap in de auto op weg naar huis. Op miraculeuze wijze was de kwal echter verdwenen bij thuiskomst.

Vandaag trok het warme weer ons naar het dichtstbijzijnde bos. Een verstopspelletje later zag ik iets verdachts in de dochter van vijf haar bruine vlechtjes. Het leek een tak. Toen ik hem uit haar haar wou plukken voelde hij zacht aan. Hij loste ook niet meteen uit haar lokken. Met een stevige snok werden haar bruine krullen bevrijd van het ongewenste verschijnsel. Met een zachte landing kwam het takje neer op de grond en kroop een eindje verder. Eerst dacht ik aan een wandelende tak: het uitzicht en zijn beweeglijkheid samenvoegend zou me dit logisch lijken. Hij miste wel lange voelsprieten en had ook geen lange pootjes. Wikipedia leerde me dat het om een rups ging die zich in de loop der ontwikkeling gecamoufleerd had tot een tak om aan de gretige snavels van de kippen te ontsnappen.

Als mijn dochter straks gaat slapen vrees ik toch dat ook dit nieuwe diertje op miraculeuze wijze gaat verdwijnen…

%d bloggers liken dit: