SOFIE met een “f”

Op de Feeling Forward Inspiration Day was ook Caroline Baerten te gast als spreker. Sinds 2009 behoort ze als voedingsdeskundige, psychotherapeut en kok-sommelière tot de eerste gecertificeerde Mindful Eating, Conscious Living trainer wereldwijd. (www.me-nu.org)

Ze start haar voordracht met haar publiek bewust te maken van het feit dat we niet enkel eten omdat we honger hebben, maar ook omdat er vaak bepaalde gevoelens spelen. Dit gezegd zijnde om 11.15u voel ik mijn maag knorren en heb ik spijt dat ik tijdens de koffiebreak toch dat ene koekje niet nam om mijn licht ontbijt bestaande uit kokosyoghurt en fruit te ondersteunen en zo toch de middag te halen met een energierijk gevoel.

We zoeken allemaal naar een balans, vertelt Caroline, en er zijn twee manieren om voor onszelf te zorgen en te genieten. Mocht ik getekend worden met een gedachte-ballon boven mijn hoofd dan was het aantal koekjes nu verdrievoudigd in mijn ballon.

“Start to stop” is de eerste stap die je in de goede richting doet denken volgens Caroline. We verliezen ons in de ratrace en zijn ons nog van weinig bewust. Probeer daarom momenten van rust te creëeren en injecties van mindfulness aan je leven te geven.

De tweede stap is ons bewust worden van onze automatische piloot. We multitasken, sociale media vraagt onze aandacht en we zijn niet meer bewust bezig met eten want dat gebeurt op automatische piloot. Ai, ik pleit schuldig!

Op het scherm achter Caroline verschijnt een leuke cartoon: “Mind full” or “Mindful”? Een te vol hoofd geeft op termijn risico’s, je geraakt mentaal of fysiek uit balans. We moeten proberen onze aandacht te richten zoals een zaklamp op het NU.

Mindful eten is dus bewust eten. Waarom denken we aan dat vijfde koekje als we geen honger hebben? Eet je snel aan het aanrecht of is de tafel mooi gedekt? Wat ben je aan het eten? Komt de ananas uit een ver land? Wat is de hoeveelheid die mijn maag nu nodig heeft? Heb ik echt honger om 12u of eet ik uit gewoonte?

De wijzers trekken zachtjes richting middag en ik kan bevestigen dat ik écht honger heb. Dan komt een verlossend moment. Caroline kondigt een experiment aan. Met chocolade! Het publiek ontvangt een mignonnette noir de noir. Ik & chocolade? Dat gaat sowieso samen! Ik zit achteraan in de aula van het congrescentrum en wacht vol ongeduld op de ontmoeting met het stukje zware goud. Nog voordat het rechthoekig stukje pure chocolade met de olifant op de verpakking me bereikt kondigt Caroline aan om terug te keren naar het hier en nu. Ze vraagt naar onze gedachten: denk je “hmmmm lekker” of “oooo neeee”?

We moeten een keer diep in- en uitademen en voelen waar we zitten op onze stoel. Door de stilte heen hoor ik niet enkel mijn knorrende maag maar ook het kraken van de zilveren verpakking van een honderdtal chocolaatjes. Na onze huidhonger gecheckt te hebben (het aanvoelen met de huid van onze vingers van de textuur van de chocolade) en eraan geroken te hebben (je ruikt meer dan enkel elementen van chocolade) mogen we met onze lippen aan het chocolaatje voelen. Hier en daar smelt het volledige chocolaatje met de lichaamstemperatuur van onze mond. De smaak van de chocolade blijft lang in mijn mond hangen. En het stilt mijn hongerig gevoel. Maar goed ook, want pas een uur later, na de volgende spreker, kan ik me op de lunch storten. En met een achttal ogen op mijn van de vriendinnen uit de detox-club is dat net iets beheerster en bewuster gegaan als anders… of was dat een praktische toepassing van Mindful eating?

One Reply to “Mindful eten”

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: