SOFIE met een “f”

28/04/2018. The book café by Clavis (laatste deel)

Scroll down to content

Bookstagram

Instagram kende ik uiteraard. Ik ben zelf voor mijn blog SOFIE met een “f” nog aan het puzzelen naar mijn eigen stijl. (www.instagram.com/sofie.schip)

Bij Bookstagram kon ik me wel iets voorstellen maar Michelle toonde ons via haar prachtige slides dat het nog veel verder kan gaan dan louter een leuke foto van je boek posten.

Sinds 2016 heeft ze een blog “My books & life” en een bookstagram-account.

Met haar 6 handige weetjes ga ik weldra aan de slag om mijn Instagramfoto’s aangenamer te maken om naar te kijken.

1. Bepaal je thema: haal je inspiratie uit andere accounts of zelfs uit je eigen interieur. Misschien heb je een mooie vloer die je telkens opnieuw als ondergrond voor je foto kan gebruiken. Ik overweeg meteen om toch die oude boekenkast aan te schaffen en mijn Instagram-volgers wekelijks een kijkje te laten nemen in mijn boekenverzameling.

2. Gebruik natuurlijk licht en bij het druilerige Belgische weer kan een witte plaat die het licht reflecteert soelaas bieden om je foto in het juiste licht te laten baden. Ook het herhaaldelijk gebruik van een stukje behangpapier als achtergrond kan je een herkenbare toets geven bij je volgers.

3. Handige apps helpen je om je stories op te leuken, je foto’s bij te werken en je feed te plannen. Hierbij voel ik dat ik nog veel te leren heb. De foto’s van Michelle zien er zo leuk uit dat het me motiveert om alle apps eens uitgebreid te gaan testen.

4. Om het aantal volgers te vergroten is het belangrijk om na te denken wat je heb wilt vertellen in de captions. Je volgers een vraag stellen maakt het digitale contact wat analoger.

5. Over het gebruik van hashtags is door Instagram ook goed nagedacht. Er huist een algoritme achter en het aantal likes, je comments en de saves gedurende het eerste uur na je post vergroten het aantal mensen die je foto te zien krijgen.

6. De laatste tip van Michelle is om een mooie flatlay te maken. Door je foto een 3D look te geven, trekt hij meer de aandacht.

Wanneer Michelle ons uitnodigt om zelf aan de slag te gaan en ze plastic boxen met materiaal boven haalt, bedenk ik mij dat mijn handtas ook volgeladen is met props. Ik haal mijn bullet journal er uit en leg er mijn zonnebril en een lipgloss bovenop. De verschillen in structuur en kleur maken mijn foto ineens zeer levendig. De 5 likes binnen de eerste minuut na mijn post bevestigen de slimme werkwijze van Michelle.

Even op adem komen

Overstelpt door tips en tricks voeg ik me bij de andere gasten in het eigenlijke “book café” aan de andere kant van de zolderruimte. Speciaal voor Nell De Smedt haar zestiende verjaardag wordt de taart op tafel gezet. “Happy birthday to you” klinkt er door het door houten balken ondersteunde dak. Wanneer Nell haar kaarsjes uitblaast krijgen we allen een lekker stukje taart of cake. De bureaukoffie laat ik even voor wat het is en ik spoel de walnotencake door met een glaasje limoenwater. Heerlijk verfrissend en opnieuw klaar voor de slotact van de dag.

Levensecht

Kaat De Cock en Chinouk Thijssen nemen plaats in de grijsblauwe fluwelen fauteuil. Beiden schrijven ze over realistische thema’s.

Chinouk geeft toe dat ze schrijft waarover ze zelf bang is. Haar boek “fataal spel” gaat niet zozeer over het pestthema, maar wel over de gevolgen van je daden uit je verleden. Persoonlijk heb ik het geluk gehad om in mijn jeugdjaren nooit met pestgedrag in aanraking te moeten komen. Wel draag ik nog dagelijks de gevolgen met me mee van daden uit het verleden.

Kaat haalt de verschillende vormen van pestgedrag wel aan in haar boeken die vaak autobiografisch gebaseerd zijn. Zelfs wanneer haar persoonlijk verhaal minder erg lijkt te zijn dan de verhalen die je in de krant leest, vindt ze het toch nog boeiend om in haar verhaal de boodschap te kunnen meegeven dat je niet alleen staat en dat jouw probleem ook onder de aandacht gebracht mag worden.

In Chinouk haar personages zitten ook stukjes van zichzelf. Ze verklapt dat ze stiekem gesprekken afluistert op de trein en dat die voeding geven voor nieuwe verhalen.

Tenslotte grappen de twee jeugdschrijvers dat ze nog lang willen blijven schrijven. En liefst van al willen ze op hun 80ste nog gewoon op de trein zitten om gesprekken af te luisteren. Maar iets zegt me dat ze dat binnenkort iets minder stiekem kunnen doen.

Wat… is het nu al voorbij?

Op het einde van deze geslaagde book café namiddag besluit ik de vier boeken van Kaat De Cock nog mee naar huis te nemen. Stuk voor stuk maakte ik haar verhalen persoonlijk ook mee. Weer nieuw voer om over na te denken en om binnenkort misschien eens zelf in de pen te kruipen.

%d bloggers liken dit: