SOFIE met een “f”

28/04/2018. The Book Café by Clavis (3)

Scroll down to content

Workshop hoe schrijf ik beter?

Luc Hanegreefs, auteur van onder meer Vikingbloed, De ring van Commodus, Vervloekt en Heksenjong profileert zich meteen als de moderator van het interactieve gesprek dat volgt tussen de bezoekers van het Book café en hemzelf. Aan zijn rechterflank wordt hij vergezeld van Kaat De Cock, auteur van Chemie, Selfie, Sterker dan jij en Niets om het lijf. Uit zijn linkerhoek klinkt de stem van Miriam Borgermans, auteur van de Slaves-reeks.

De drie auteurs hebben één ding gemeen. Ze hebben alle drie hun young adultboeken bij Clavis uitgegeven. Toch is vooral hun tijdsgeest anders. Waar Luc terugduikt in het verleden, probeert Miriam zich de toekomst voor te stellen en blijft Kaat dicht bij het heden.

Maar hun ingrediënten voor een goed boek blijven dezelfde: wie, wat, waar, wanneer, waarom.

Hun meningen verschillen enigszins of ze het nodig achten om aan de lezer het geslacht en de leeftijd mee te geven van hun hoofdpersonages. Enige verbeelding van de lezer mag nog wel verwacht worden.

Omtrent de spanningsboog zijn ze het alle drie wel volmondig eens. De lezer moet vanaf het eerste hoofdstuk getriggerd zijn door het verhaal en die aandacht proberen ze als auteur vast te houden tot aan het einde.

Out of this world

Tijdens het panelgesprek dat daarop volgt tussen zelfde auteurs Luc Hanegreefs en Miriam Borgermans vervolgen ze hun eerdere toelichting over hoe ze aan world building doen wanneer je ervoor kiest om in een andere tijdsgeest te schrijven.

Luc moet vooral veel resaerch toe. Hij moet het verleden reconstrueren en roept daarbij de hulp in van specialisten die die periode goed kennen. Zo kwam hij door een tentoonstelling in het Gallo-Romeins museum op het idee om Vikingbloed te schrijven. Verder legt hij uit dat hij heel filmisch werkt en verschillende scènes ziet die hij dan al schrijvend uitwerkt. Hij heeft ook een zwart boekje waarin hij de structuur van zijn verhaal vastlegt, aangevuld met plattegronden en Google maps. Want als een bootje stroomafwaarts moet varen of het landschap is glooiend, dan moet dit werkelijk ook wel zo geweest zijn.

Miriam kijkt naar de evoluties in onze huidige maatschappij en extrapoleert die evoluties naar de toekomst. Zo bracht het gegeven van machtsmisbruik binnen onze samenleving haar op het idee om over slavernij in de toekomst te schrijven. Ze gaf haar slaven een armband zodat hun doen en laten volledig registreerbaar werd door hun oversten. Een beetje angstig constateerde ze dat Amazon zijn werknemers enige tijd later ook een polsband liet dragen. Ligt de toekomst dan toch niet meer zo ver van ons af? Het zet bij ongetwijfeld tot nadenken bij het lezen van haar Slaves-reeks.

%d bloggers liken dit: