It’s the little things in life!

Er zijn zo van die dagen waarvan je bij het krieken van de dag denkt dat ze vrij routineus zullen verlopen. Wanneer je op zo’n doordeweekse dag een tegenvaller krijgt, is je dag vaak om zeep. De boekentas van je kleuter thuis vergeten? Geen boterhammen uit de diepvries gehaald de avond voordien? Een grote tandpastavlek op je zwarte truitje? In de file verzeild geraken op een dag waarop de planning strakker dan strak zit? Iedereen maakt het wel eens mee en als dit op een maandag gebeurt, is het vaak nog veel erger. Die tegenslag kan effect hebben op de ganse week.

Maar wat als je een meevaller hebt? Duurt dat effect dan ook een ganse week? In het geval waarin je de lotto wint waarschijnlijk wel. En als je je rijbewijs haalt dan zal je daar ook langer dan een week het gunstige effect van ondervinden.

Ik zou liever stilstaan bij de kleinere dingen die toch een groots effect kunnen genereren. Want vaak blijken de kleine dingen in het leven achteraf heel groot te zijn geweest. Dit klinkt zo cliché! En toch is het zo waar!!!!

Acht jaar geleden ging ik mijn Melanietje ter wereld laten brengen in een Antwerps ziekenhuis. Praktisch als ik ben zocht ik in de buurt een drukkerij voor het geboortekaartje. Ik kwam toen in contact met Sigi & Luc van Teatro di carta (www.teatrodicarta.be) toen nog in Mortsel gevestigd. Mijn Melanietje zou op haar 10 maanden de goedlachse baby zijn van een fotoshoot bij Teatro di carta en op haar 2,5 het model voor het geboortekaartje van haar zusje. Ik herinner mij de leuke samenwerking van toen nog zeer goed. Dus het stond buiten kijf dat mijn Melanie nu haar communiekaartje ook door dezelfde Sigi & Luc zou laten afwerken.

De academie van Lier en drie doorschijnende heliumballonnen met confetti vormden samen met mijn oudste dochter de spelers van een prachtige fotoreeks gemaakt door Sigi.

Af en toe dwong de kleine zus zich mee op de voorgrond. Doch gaf dit net een extra sprankel speelsheid aan de fotoreportage die achteraf verzilverd zou worden in een album.

Vandaag zat ik met Sigi samen om het kaartje vorm te geven, de foto’s uit te zoeken en het formaat uit te kiezen. En Luc was er ook. Deze keer werd ik hartelijk ontvangen in hun woning met werkruimte te Lier. Het kaartje wordt een mooi aandenken aan Melanie haar communie. En het gesprek dat ik met hen deze voormiddag had, onder luisterend oor van hun prachtige hond, dat blijft voor mij een mooi aandenken aan een fase in mijn leven waarin ik heel hard mijn weg zoek. De gezellige en rustgevende ondertoon van de woorden die heen en weer gingen, zorgden er opeens voor dat ik me minder alleen voelde. Alleen in mijn zoektocht naar mijn eigen pad. Want dat zijn we allemaal wel eens kwijt. En hoewel voorspeld werd dat er verkeerschaos zou ontstaan op de Antwerpse ring, bleef deze uit. Dus ik was vandaag opeens heel blij met de kleine geneugten in het leven. Want achteraf zal blijken dat ze groots waren.

%d bloggers liken dit: