SOFIE met een “f”

Wie mij een beetje kent weet dat ik niet snel een leeg weekend in mijn agenda zal tegenkomen. De hobby’s van mijn dochters palmen al een flinke zaterdag in en zondagnamiddag gaat het ook vaak diezelfde richting uit.

Maar een gescheiden mama kan die taken verstandig verdelen met de tevens gescheiden papa van dezelfde kinderen.

Dus ik tuurde vrijdagavond naar mijn lege agenda voor de komende twee dagen. Helemaal lekker zat me dat niet en ik kon in mijn bullet journal de maagdelijk witte plek eventueel wel opvullen met een tekening of een gehandletterde quote maar daarmee verdween het lege gevoel in mijzelf nog niet.

Nee, ik moest een straffer plan bedenken. Een weekendvullend plan. Iets groots dus! Want ik had tijd en dat is zeldzaam.

Het druilerige Belgische weer liet niet toe te dromen van een uitwaaiweekend aan zee met de nodige portie zon. Want zelfs al zou ik die tekenen in mijn bullet journal op de lege zaterdagpagina, niets scheen die zon te motiveren om tevoorschijn te komen. Dus ik dacht al snel richting klussen.

Wie mij een beetje beter kent weet dat ik de dochter ben van een handige vader maar dat het klussers-gen bij mijn lieftallige zus is beland en niet bij mij. Maar ik kan wel tekenen. En ik kan ook met een verfborstel uit de voeten. Dus misschien kon ik ook wel met een grote verfborstel overweg, en laat ons iets geks zeggen, misschien kon dit wel op mijn slaapkamermuren?

Een strak plan werd geboren. De ooit maagdelijk witte muren waren na verloop van een huwelijksperiode veranderd in een soort shady white. Ik had de tijd gevonden om daar iets aan te veranderen. Nu de tools nog. Ik nam plaats op mijn bed en bekeek aandachtig de vier muren. Ik zou me alvast aan de grootste muur wagen, waar het bed met zijn hoofdpaneel tegen geschoven kon worden. Mijn ogen dwaalden af naar mijn dekbed en mijn aandacht werd getrokken door de groene details in mijn lakens. Het groen had iets grijs… en mijn hersenen sprongen in de kleurenexplosie van het groen naar het grijs en dat met de combinatie van mijn bed… naar… 50 shades of Grey… de tussenstappen van mijn snel werkend brein laat ik even achterwege.

Er bestonden wel minstens 50 soorten grijs bedacht ik me en evenveel soorten groen waarschijnlijk. Een bezoekje aan de plaatselijke doe-het-zelver hielp me beslissen. Tussen de kleurstalen sprong er één groene kleur voor mij uit. En ik was al helemaal gelukkig met haar naam: shady green.

Enkele uren, wat afplakwerk en vele verfstreken later was de slaapkamer onttrokken uit haar shady witte huwelijksperiode en stond mijn vrij gezellige boxspring met donkerblauwe lakens en groene details hip te wezen tegen de grijsgroene achtergrond.

De verfgeur kon me enkele uren later niet tegenhouden mijzelf neer te ploffen tussen de zachte kussens op mijn bed en te genieten van het uitzicht en me voldaan te voelen door het gevulde weekend. Ik viel in een diepe slaap… (het was verf op waterbasis)

%d bloggers liken dit: