Geen tijd om me te haasten.

Snoozen. Het is een geleend woord uit het Engels dat officieel als vertaling “dutten” krijgt. Nu stel ik me bij een dutje wel iets helemaal anders voor dan in gedachten naar die negen minuten aftellen en te hopen toch nog opnieuw in slaap te vallen. Nee, dutten is je neerploffen op de zetel, liefst overdag, en een zacht dekentje over je heen trekken en totaal geen rekening houden met de tijd hoelang je in slaap valt. Dutten is een zalige zonde voor een zondagmiddag na een avondje uit waarop niemand je leeftijd vroeg en je je dus écht nog eens een keer achttien mocht voelen. Maar spijtig genoeg gedroeg je je de week voordien ook al achttien en bij iemand die dubbel zo oud is kruipt dat niet in de kleren en daarvoor hebben ze het dutten uitgevonden. Denk ik.

Maar hoe zit dat nu met dat snoozen? En daarmee bedoel ik dan die extra knop op je digitale wekker. Ze staat er op, dus ik gebruik die dan ook. Frequent! Ik leer er vlot de tafel van 9 opnieuw mee. 9 na 7… 18 na 7… 27 na 7… O jee, dat is bijna 30 dus een half uur!!! W*T*F ineens is het half 8!!! Mijn ochtendspits begint al alvorens mijn auto netjes aanschuift op de ring. Mijn ochtendspits start vanaf de eerste seconde dat mijn grote teen de veel te koude slaapkamervloer raakt en ik me tegelijkertijd afvraag waarom ik mijn vingers op die snooze-knop blijf duwen terwijl ik vroeger de tafelkoningin was en mijn tafel van negen echt wel gekend is.

Anyway, wie verzint nu die negen minuten? Waarom geen tien? Of acht, want die tafels waren ook best moeilijk.

Die negen minuten extra die je krijgt om de moed te zoeken om uit je warme nest te komen zijn blijkbaar niet zo willekeurig gekozen. Het zou te maken hebben met de historie van onze klok.

Toen onze voorouders ( oké misschien ook nog gewoon onze ouders of je retro zus) gewekt werden door een klok bediend door radertjes en tandwieltjes was het voor de technici daarachter onmogelijk om het snoozen (wat toen ook al bestond) exact op tien minuten te bepalen. Onderzoek had uitgewezen dat langer dan tien minuten snoozen ongezond zou zijn, dus kozen die techneuten voor iets meer dan negen minuten. De moderne ingenieurs en ook Apple hebben dat overgenomen. Dus niet alleen het woord is geleend, ook die negen minuten blijkbaar. Het zou ook de eenvoudigste methode zijn omdat er cijferkundig alleen met het laatste cijfer rekening zou gehouden moeten worden in het weksysteem. Dit ter zijde…

Ik blijf voorlopig fan van die extra functie in het weksysteem. Dat mijn verplichtingen me niet verder laten tellen tot 3×9 is helaas zeer jammer, maar geef toe dat paar extra minuten elke ochtend een soort van mini- uitslapen geven, niet? En dat probeer ik er vooral van te onthouden: ik mag elke dag uitslapen.

One Comment

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: